Emma Kirkby nigdy nie spodziewała się, że zostanie profesjonalną wokalistką. Jako studentka filologii klasycznej, a potem nauczycielka, śpiewała dla przyjemności w chórach i małych zespołach. Największą satysfakcję sprawiało jej jednak wykonywanie muzyki renesansu i baroku. W roku 1971 zaczęła śpiewać w chórze Taverner. Dwa lata później rozpoczęła długą współpracę z Consort of Musicke. Brała udział w pierwszych nagraniach brytyjskiej firmy fonograficznej Decca Florilegium zarówno z Consort of Musicke , jak i Academy of Ancient Music. W tamtym czasie niewielu wykształconych wokalistów zajmowało się muzyka dawną i dążyło do uzyskania takiego brzmienia głosu, które dobrze współgrałoby z dawnymi instrumentami. Na początku swoich poszukiwań Emma Kirkby korzystała z doświadczenia Jessiki Cash, potem pomocą służyli jej koledzy śpiewacy oraz instrumentaliści, z którymi pracowała przez wiele lat.
Emma Kirkby współpracuje z doświadczonymi zespołami kameralnymi i orkiestrami, takimi jak: London Baroque,  Freiburger Barockorchester, L’Orfeo (of Linz), Orchestra of the Age of Enlightenment, Fretwork, kwartetem  Purcell Quartet, czy też London Handel Players. Koncertuje i nagrywa również z zespołami: Florilegium, Armonico Consort i Daniel Taylor's Theater of Early Music, które goszczą na scenach od niedawna.
W chwili obecnej ma na swoim koncie ponad sto nagrań, począwszy od cyklu „Hildegarde of Bingen”, poprzez madrygały włoskiego i angielskiego renesansu, kantaty i oratoria z epoki baroku, na dziełach  Mozarta, Haydna oraz  Jana Christophera Bacha skończywszy.
Za najlepsze i najbardziej docenione uważa się: “Handel – Opera Arias and Overtures ” nagranie dla firmy fonograficznej Hyperion, „Kantaty weselne” Bacha dla Decca, Kantaty 82a i 199 Bacha dla  Carus,  Motety J.C.Bacha dla firmy CPO, Pieśni Byrda dla Harmonia Mundi USA, oraz nagrania kompozycji Schütza, Buxtehudego i Bacha, zarejestrowane z kwartetem Purcell Quartet dla Chandos.
Od 2000 roku trwa najbardziej owocna współpraca ze szwedzką firmą fonograficzną BIS. Dzięki niej powstały nagrania motetów i kantat Handela, utwory Couperina z zespołem  London Baroque, pieśni z towarzyszeniem lutni, nagrane z Anthonym Rooley’em i Jakobem Lindbergiem, pieśni Amy Beach i wiele innych. Większość nagrań została zarejestrowana w kościele w szwedzkiej miejscowości Laenna, który posiada cudowne warunki akustyczne. W 2009 BIS wydało zbiór dziewięciu płyt CD zatytułowany "The Artistry of Emma Kirkby".
W 1999 słuchacze programu radiowego Classic FM Radio ogłosili Emmę Kirkby Artystką Roku. W 2000 otrzymała Order Imperium Brytyjskiego, a w 2007 została odznaczona orderem  Dame Commander. Przyznano jej honorowe doktoraty na kilku uniwersytetach:  Salford, Sheffield, Bath, Newcastle, York oraz honorowe członkostwo na czterech głównych londyńskich uczelniach muzycznych. Szczególną radość sprawiło jej honorowe uczestnictwo w ceremonii Encaenia, które odbyło się w języku łacińskim na jej macierzystej uczelni w Oxfordzie w czerwcu 2008 roku.
W kwietniu 2007 roku BBC Music Magazine umieścił Emmę Kirkby na 10 miejscu w rankingu „Najlepszych 20 sopranistów”. Podczas gdy takie media przez wielu traktowane są bardzo sceptycznie - jako zaściankowe, kontrowersyjne i przestarzałe, Emma była zadowolona z uznania krytyków.
W 2011 artystka otrzymała Queen’s Medal for Music, nagrodę za propagowanie muzyki dawnej, muzyki, która obecnie przeżywa swój renesans. Odtwarzają ją młodzi wirtuozi, soliści, entuzjastyczni członkowie wokalnych stowarzyszeń, zespoły instrumentalne.
Jest to powodem do dumy!

urodził się  w  położonym nieopodal Sztokholmu szwedzkim miasteczku Djursholm. Grę na gitarze rozpoczął w wieku lat czternastu dzięki fascynacji zespołem The Beatles. Pierwszym nauczycielem gry na gitarze był Jörgen Rörby, który również udzielił mu pierwszych wskazówek gry na flecie oraz zainteresował młodego Jakoba muzyką klasyczną.  Po sztokholmskim uniwersytecie Jakob Lindberg kształcił się w londyńskim Royal College of Music, gdzie rozwijał swoje umiejętności w zakresie gry na lutni pod kierunkiem  Diana Poulton. Tutaj też zdecydował specjalizować się w muzyce renesansu i baroku.
Jakob od lat współpracuje z wytwórnią muzyczną BIS. Wiele jego nagrań to pionierskie prezentacje różnorodnej muzyki. Udało mu się zainteresować publiczność muzyką szkocką przeznaczoną na lutnię, ukazał piękno włoskiego repertuaru cytry i nagrał muzykę kameralną  Vivaldiego, Haydna i  Boccheriniego, wykonując ją na instrumentach  dawnych. Jakob Lindberg jest pierwszym lutnistą, który nagrał wszystkie kompozycje solowe na lunię Johna Dowlanda, a jego wykonanie na lutni muzyki Jana Sebastiana Bacha jest uważne za jedno z najważniejszych nagrań.  Ostatnio na rynku pojawiły się:
Seven suites of Swedish folk tunes (Siedem suit szwedzkich melodii ludowych)
 Sonatas of Weiss (Sonaty Weiss’a) 
Musique and sweet Poetrie (Muzyka i słodka poezja), cykl solowych kompozycji oraz pieśni  spiewanych przez Emmę  Kirkby. 
Sonatas of Weiss 2 (Sonaty Weiss’a 2) 
Orpheus in England (Orfeusz w Anglii) utwory solowe Dowlanda i Purcella na lunię oraz kompozycje z towarzyszeniem sopanistki Emmy Kirkby.
Jakob Linbdberg to bardzo aktywny instrumentalista grający na teorbie i lutni. Pracował w wieloma znanymi angielskimi zespołami, takimi jak:  The English Concert, Taverner Choir, The Purcell Quartet, Monteverdi Choir, Chiaroscuro, The Orchestra of the Age of Enlightenment and The Academy of Ancient Music. Cieszy się również uznaniem  jako akompaniator występując z takimi znakomitościami jak: Emmą Kirkby, Ann Sofie von Otter, Nigel Rogers oraz Ian Partridge. W roku 1995 asystował Andrew Parrott w przedstawieniu opery „Dydona i Eneasz” Henry’ego Purcella w Królewskiej Operze w Drottningholm, a w 1997 roku w cieszącej się dużą popularnością operze „Eurydyka” Jacopo Periego.
Stał się sławny dzięki wspaniałym koncertom na żywo i obecnie jest znany jako jeden z najznakomitszych lutnistów na świecie. Koncertuje na całym globie od Tokio i Beijing na wschodzie, po San Francisco i miasto Meksyk na zachodzie.
Oprócz bardzo intensywnego życia na scenie Jakob udziela się pedagogicznie w  Royal College of Music w Londynie .